5 Eylül 2008 itibariyle yeminimi ettim ve acemi askerlikten usta askerliğe geçişimi yaptım, üzerine 2 gün de evci iznimi aldım, şimdi biraz daha rahatım…
Askerlik öyle birşey ki, dışarıdan ne anlatılırsa anlatılsın, yaşamadıkça bilemiyor insan içerideki ve dışarıdaki yaşamın ne menem birşey olduğunu. Çok şükür, inanılmaz rahat bir yere düştü askerliğim, milletin yüzünü ekşiterek anlattıkları kötü hususlar neredeyse yok düştüğüm yerde. Ama yine de, insan ne kadar rahat yerde askerlik yaparsa yapsın, adı “askerlik” işte, ne özlemler değişiyor rahat kışladayken, ne de şafak saymalar. Kısadönem askerlik yapmasam, sanırım depresyona filan girerdim, 460 gün sayanların Allah yardımcıları olsun, Allah “sabır” versin.
Bir kere, tuvalet alışkanlığından tutun da, yemek yeme, yatıp kalkma alışkanlıklarınız tamamen değişiyor, oradaki düzene ayak uyduruyorsunuz, ben ayak uydur(a)mam demeyin onlar sizi çok güzel uydururlar ![]()
Devamını oku →







