Düşünüyorum öyleyse varım…
Descartes

Var olmanın mihenk taşı düşünmek…

Belirleyici olan şey, düşünmeyi ve konuşmayı öğrenmektir; bunların sonuçları olan şeyler ise o denli belirleyici değildir. Kendi deneyim ve öz benliğine güvenmeyenlerin suskunluğunun aşılması gerekir. Bu tip insanlar ifade güçlerinin bastırılmasına susarak ya da kendi kendilerini sansürleme yoluna giderek tepki verirler. Kendi kendini bulma yolunda ilk adımı atacakken, susma yolunu tercih ederler. Bu noktada kelimeler hayatımızda, onların gerekliliğini düşündüğümüzden daha gerekli olduğu gibi, zannettiğimizden daha da çok şey ifade ederler. Konuşan bir varlık olan insan, düşüncelerini ifade etmek ve başkalarının düşüncelerini öğrenmek için bu eyleme girişir.
Devamını Oku →

Çok kişi bir başka türlü kendine yalan.
Çok kiÅŸi bir baÅŸka yalan, kendi türünde…
                                                Özdemir Asaf

Annelerimiz. Dünyaya gözlerimizi açtığımızda ilk gördüğümüz insan. Bizi ilk besleyen, bize hayatımızda ilk seni seviyorum diyen insan. Bütün yaşantımız boyunca üzerimize titreyen insan. Ama ne talihsizliktir ki bize ilk yalanı da söyleyen insan. Yalan, belki sadece bir kelime. Fakat zararları sadece söyleyenle sınırlı olmuyor maalesef. Duyan herkesi olumsuz biçimde etkiliyor.
Devamını Oku →

…Başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız
  Ve devam ediyor başkalarının hınçlarıyla
  Düşmanı gösteriyorlar, ona saldırıyoruz
  Siz gidin artık
  Düşman dağıldı dedikleri bir anda anlaşılıyor
  Baştan beri bütün yenik düşenlerle aynı kışlaktaymışız
  İncecik yas dumanı herkese ulaşıyor
  Sevinç günlerine hürya doluştuğumuzda
  Tek başınayız…

İsmet Özel, bir Yusuf Masalı’ndan
Devamını Oku →